informacjepoleć nas

Poinformuj znajomych o istnieniu strony, przez kliknięcie w link poleć nas.

ankieta

Co zwiększa motywację Państwa dziecka do nauki?

Pokaż wyniki
lista mailingowa

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o tym co się dzieje w twojej szkole - zapisz się na naszą listę mailingową.

kalendarium
Wtorek, 2017-04-25
Imieniny:
Jarosława, Marka
lista mailingowa
Logo BIP
Jesteś tu: » Strona startowa » O szkole

Rzut oka w przeszłość

Początki szkoły w Wartkowicach sięgają czasów przedwojennych, a konkretnie 1910 roku. Do września 1939 roku lekcje odbywały się w jednej zaledwie izbie budynku parafialnego. Wojna i okupacja przerwały działalność placówki na długie lata, w ciągu których mieszkańcy Wartkowic podzielili los wszystkich Polaków. Przedwojenny kierownik szkoły, Kazimierz Ślusarski został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau i zamordowany tam w 1940 roku. Nieliczne dzieci uczestniczyły w tajnych zajęciach prowadzonych przez nauczyciela zamkniętej szkoły, Wincentego Urbaniaka. Rok 1945 przyniósł wolność i nadzieję na normalne życie. Dla wielu mieszkańców Wartkowic i okolic oznaczało to przede wszystkim ukończenie szkoły. Zapisy w zachowanej książce ocen prowadzonej przez Wincentego Urbaniaka pełniącego obowiązki kierownika Szkoły Powszechnej w Wartkowicach za czas od 9 lutego do 10 lipca 1945 roku pozwalają ustalić czas wznowienia działalności szkoły. Na pierwszej stronie dokumentu czytamy tam:
„po ucieczce Niemców w dniu 18.1.1945 szkoła została uruchomiona po pięć i półrocznej przerwie w dniu 9.2.1945 r.”
W 1946 roku wartkowicka podstawówka liczyła 170 uczniów, a dwa lata później 200. Najstarsi mieszkańcy Wartkowic pamiętają, że na stanowisku kierownika wartkowickiej podstawówki pracowali wspomniani już panowie: Kazimierz Ślusarski do czasu wojny, a pod koniec lat 40-tych Wincenty Urbaniak, którego nazwisko figuruje na świadectwach wydanych przez szkołę w 1948 roku. Rok później funkcję tę pełniła już pani Jadwiga Marciniak sprawująca ją następnie aż do przejścia na emeryturę w 1965 roku. Wszystko, czym żyła wówczas nasza szkoła, odbywało się w nieistniejącym już dziś  budynku.
Był to ponury drewniany barak stojący w miejscu wybetonowanego obecnie placu apelowego z fonntanną. Mieściły się w nim 4 izby lekcyjne, pokój nauczycielski i korytarz spełniający jednocześnie funkcję szatni dla uczniów. Podłogi z desek nie wymagały zmieniania obuwia, a koniec lekcji i przerw obwieszczała pani woźna, potrząsająca ręcznym dzwonkiem. W pomieszczeniach były kaflowe piece, łazienki zastępowała miednica ustawiona na taborecie, ręcznik, mydło i dzbanek z zimną wodą. Klasy były wtedy bardzo liczne, w ławkach szkolnych zaczęły zasiadać roczniki wyżu demograficznego. Dzieci uczyły się na dwie zmiany. W tej sytuacji społeczeństwo Wartkowic wyszło z inicjatywą budowy nowej szkoły.
Zbiegła się ona z odgórnymi decyzjami wychodzącymi jej naprzeciw. W kraju zaczęto budować szkoły objęte akcją „1000 Szkół na 1000-lecie Państwa Polskiego”.  Wartkowice znalazły się na liście miejscowości, w których szkoła miała zostać wybudowana ze środków zgromadzonych przez utworzony w 1959 r. Społeczny Fundusz Budowy Szkół  przeznaczony na budowę tysiąca szkół jako „Pomnika Tysiąclecia Państwa Polskiego”. Perspektywa budowy nowej szkoły zmobilizowała lokalne społeczeństwo do inicjatyw i działania. We wsi zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Szkoły. W jego skład weszła ówczesna kierowniczka szkoły, pani Jadwiga Marciniak, kolejni przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej, kierownik Banku Spółdzielczego, pierwszy sekretarz PZPR, kierownik Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej, miejscowy lekarz, a później także przewodnicząca Komitetu Rodzicielskiego. Akt wmurowania w 1960 roku kamienia węgielnego pod przyszłą tysiąclatkę dał początek pracom budowlanym i nie było już drogi odwrotu. Społeczność lokalna poradziła sobie z wyzwaniem, a efekty jej zabiegów były coraz bardziej widoczne. Zza starego szkolnego baraku zaczęły się wyłaniać mury nowej szkoły.
Rok szkolny 1964/65 jest jedną z najważniejszych dat w dziejach wartkowickiej podstawówki. Wtedy właśnie miała miejsce przeprowadzka ze starego ciasnego baraku do nowo wybudowanej szkoły. Nauczyciele i uczniowie z radością zmieniali siedzibę. Nikt nie szczędził czasu i sił, nikomu nie było żal opuszczać rozebranego wkrótce budynku starej szkoły. Odbywało się to pod okiem kierowniczki, pani Jadwigi Marciniak przy aktywnym udziale ówczesnej kadry pedagogicznej. Stanowiły ją panie: Urszula Bednarek, Marianna Błasik, Aleksandra Józefowicz, Maria Kozanecka, Wiesława Wojtczak, Teresa Tylka i pan Stanisław Tylki. Zanim przyszedł wrzesień, nastąpiło uroczyste otwarcie szkoły. Od pamiętnego roku 1965 na świadectwach i innych dokumentach pojawia się  w nazwie szkoły znaczący numer 709 odsyłający do idei szkoły - pomnika, który jako jeden z wielu stanął właśnie w Wartkowicach:
„Szkoła Podstawowa nr 709 im. Hanki Sawickiej w Wartkowicach”.
Wartkowicka tysiąclatka ustawiona frontem do ulicy, z zadbanym placem i kwietnikami stała się dumą Wartkowic. Okoliczne wsie miały nam czego zazdrościć.
Kolejny ważny moment w dziejach wartkowickiej podstawówki wiąże się z przygotowywanymi w kraju zmianami w organizacji struktury placówek oświatowych i utworzeniem stanowiska gminnego dyrektora szkół. Nasza tysiąclatka awansowała - przestała być zwykłą szkołą podstawową nr 709, a stała się (na mocy uchwały sejmowej z 13 X 1973 r.) jedną z siedmiu w powiecie poddębickim zbiorczych szkół gminnych. Liczyła sobie na początek 348 uczniów i 14 nauczycieli. W roku szkolnym 1975/1976 przewidywano wzrost tych liczb do 480 uczniów i 19-21 nauczycieli. Dyrektor szkoły podstawowej, pan Stanisław Tylki podlegał od tej chwili gminnemu dyrektorowi szkół, którym został pan Eugeniusz Koperkiewicz, a po nim pan Henryk Kowalski. Zastępcami dyrektora gminnego byli kolejno: panowie – Kazimierz Domżał i Tadeusz Śledziński oraz pani Teresa Królak. Szkoły w Turze i Sakowie stały się filiami szkoły zbiorczej. W następnej kolejności podobny los miał spotkać szkołę w Pełczyskach, Parądzicach i Drwalewie. Plany były bardzo ambitne. Już wtedy zdawano sobie jednak sprawę, jak trudny okres czeka oświatę naszej gminy. Dotacja otrzymana na realizację założeń reformy załatwiła wprawdzie najpilniejsze potrzeby, ale bardzo szybko została wydatkowana. Tymczasem gmach liczący sobie w 1974 roku równe 10 lat wymagał pierwszych remontów, znacznego doposażenia w meble i pomoce, a także rozbudowy. W roku 1984 stanowisko dyrektora gminnego powierzono panu Stanisławowi Tylkiemu, który pozostał na nim  aż do roku szkolnego 1989/90. Od tego momentu funkcję dyrektora szkoły pełniła pani Teresa Tylka, sprawując ją do 2001 roku, czyli momentu odejścia na emeryturę.
Od 1 stycznia 1985 roku zbiorcze szkoły gminne przestały funkcjonować. Szkoła w Wartkowicach znów wróciła do nazwy „Szkoła Podstawowa w Wartkowicach”. W kilku okolicznych placówkach został obniżony stopień organizacyjny, a  uczniowie z nich przeszli do naszej szkoły. Płynęły lata wypełnione większymi i mniejszymi wydarzeniami, jak to w szkole. Czas niósł ze sobą zmiany, którym nasza szkoła zawsze wychodziła naprzeciw. Wdrażając u siebie różne drobne nowinki przygotowywaliśmy się do zmian naprawdę wielkich, idących ku nam coraz większymi krokami.
Z dniem 1 stycznia 1996 roku szkoły zostały przejęte przez gminy. Gminny Zespół Ekonomiczno – Administracyjny przekształcono w Gminny Zespół Obsługi Oświaty w Wartkowicach i funkcję dyrektora powierzono panu Andrzejowi Rembiszewskiemu, wieloletniemu pracownikowi szkolnego sekretariatu. Nadzór pedagogiczny nad pracą szkoły pozostał nadal w gestii dyrektora podlegającego wizytatorowi. Zmiany dokonywały się w atmosferze obaw nie tylko nauczycieli. Mówiło się o likwidacji wielu placówek, nad kadrą pedagogiczną zawisła groźba utraty pracy, a dzieciom młodszym miała się znacznie wydłużyć droga do szkoły. W końcu okazało się, że przyszłość zapowiada się nie najgorzej. Przede wszystkim skończyły się kłopoty finansowe. Nasze władze gminne okazały się prawdziwymi sprzymierzeńcami szkół.
Okres 1945 – 2000 to szmat czasu. W ciągu tych lat w wartkowickiej szkole zaznaczyło swą obecność 81 nauczycieli. Jedni zatrzymali się tu tylko na chwilę, inni na zawsze. 39 innych osób związanych było w tym samym czasie z naszą szkołą, pełniąc różne funkcje biurowe i techniczno-gospodarcze. Nauczycielom naszej podstawówki udało się zarazić pedagogiczną pasją licznych swych wychowanków, bo spośród nich około 55 poszło w ślady swych pedagogów. Wcale niemała grupa zdecydowała się wrócić do Wartkowic.
W roku szkolnym 1999/2000 - podobnie jak w całym kraju - rozpoczęło się u nas wdrażanie reformy programowej i strukturalnej. Na mocy reformy strukturalnej decyzją władz gminnych nowe placówki tzn. Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w Wartkowicach rozpoczęły swą działalność z dniem 1.09.1999 r., dzieląc siedzibę, czyli budynek tysiąclatki. Funkcję dyrektora szkoły podstawowej pełniła pani Teresa Tylka, a po jej odejściu na emeryturę, pani Iwona Ługowska, w gimnazjum – pani Henryka  Hanna Perczyńska. Od 1.09.2001 r. sprawuje ją pani Romualda Sobczak, aktualnie dyrektor powołanego z dniem 1.09.2003 roku Zespołu Szkół w Wartkowicach.
Zgodnie z duchem ostatniego dziesięciolecia bliska naszej szkole stała się technologia komputerowa. Dwie pracownie informatyczne to wynik akcji MEN „Internet w każdej szkole” i „Pracownie komputerowe 2006”. Szkoła wzbogaciła się też o nowe kserokopiarki oraz trzy centra multimedialne sfinansowane ze środków unijnych.
W ostatnich latach nasza szkoła często angażowała się w realizację projektów ogłaszanych przez instytucje dysponujące funduszami unijnymi. W roku szkolnym 2002/2003 przystąpiliśmy do akcji zaproponowanej przez Gazetę Wyborczą, czego efektem było otrzymanie tytułu „Szkoła z klasą”. Zdobyty certyfikat dał nam możliwość występowania do Centrum Edukacji Obywatelskiej o tzw. „małe granty”, czyli dofinansowanie podejmowanych przedsięwzięć. W kolejnym roku szkoła otrzymała taki grant na realizację projektu „Żegnaj gimnazjum... i co dalej” zgłoszonego w ramach programu „Janko Muzykant”. Najważniejsze nasze przedsięwzięcie realizowane w roku szkolnym 2005/2006 to przygotowanie i wdrożenie projektu zwiększania szans edukacyjnych naszych uczniów w ramach ogłoszonego przez CEO konkursu pod nazwą Szkoła Marzeń. Wdrażany program nazwaliśmy „Pewny start w niepewną przyszłość”. Zaplanowane działania zapewniały uczniom zdobywanie dodatkowej wiedzy w kontekście dalszej edukacji i wyboru zawodu oraz pozwalały w różny sposób zaistnieć w środowisku poprzez uczestnictwo w przedsięwzięciach aktywizujących lokalną społeczność. W związku z realizacją zadań Szkoły Marzeń zakupiony został m. in. projektor multimedialny, cyfrowy aparat fotograficzny i laptop.
W roku szkolnym 2006/2007 rozpoczęliśmy wdrażanie  dwóch innowacji pedagogicznych opracowanych przez polonistkę gimnazjum, Grażynę Jańczyk: Szkolnego programu wspierania uczniów w stosowaniu efektywnych technik uczenia się „Prymusik” i „Szkolnego programu aktywności twórczej uczniów”. Podstawowe założenie pierwszej z koncepcji to wspieranie ucznia w wyrównywaniu braków, w stosowaniu efektywnych technik uczenia się, ale w równym stopniu stworzenie mu możliwości rozpoznawania i rozwijania własnych zainteresowań, pasji, uzdolnień, a także przygotowanie do samodzielnego uczenia się i samokształcenia. Działania dydaktyczne nakreślone drugim programem odnosiły się do zajęć przewidzianych planem, okazjonalnych warsztatów, a także pracy indywidualnej z uczniem zdolnym pozwalających stworzyć każdemu warunki wszechstronnego rozwoju indywidualnych zainteresowań i uzdolnień.
Na początku 2007 roku gmina Wartkowice zgłosiła do Towarzystwa Inicjatyw Europejskich w Łodzi program „Pewny start trudu wart” przygotowany przez grupę nauczycieli naszej szkoły w ramach projektu rozwojowego Nowy Impuls. Koordynatorem Obejmował on działania mające na celu aktualizowanie i doskonalenie umiejętności korzystania z nowoczesnych technik informacyjno – komunikacyjnych, podwyższenie znajomości języków obcych, pomoc w wyborze dalszej ścieżki edukacyjno – zawodowej oraz zmniejszenie dysproporcji pomiędzy wsią a miastem w dostępie do ośrodków edukacji, kultury i sztuki. Z dotacji uzyskanej na realizację projektu zakupiono sprzęt cyfrowy: aparat i kamerę, program komputerowy, magnetofony do ćwiczeń komunikacyjnych na językach obcych, a także książki i czasopisma do biblioteki szkolnej.
Podobnie jak przed laty możemy się szczycić z osiągnięć naszych uczniów i absolwentów w najróżniejszych konkursach. Od 10 lat nasi gimnazjaliści są np. obecni na konkursie poetyckim „Z łąk i pól” organizowanym przez Bibliotekę Miejską w Poddębicach czy podobnych imprezach powiatowych, czasem wojewódzkich, a wiersz Renaty Dryniak z rocznika pierwszych absolwentów gimnazjum został wyróżniony na konkursie ogólnopolskim Towarzystwa Nasz Dom  w Warszawie. Wielokrotnie już startowaliśmy w konkursie „Losy żołnierza i dzieje oręża polskiego”, zaznaczając swoją obecność nawet na szczeblu ogólnopolskim, czego potwierdzeniem może być wynik uzyskany w finale ostatniej edycji przez Macieja Wojtczaka.  W roku szkolnym 2005/2006 Marcin Rozalski i Paweł Płusa zdobyli II miejsce w Ogólnopolskim Konkursie „Polska wieś w oczach młodych”. Należy również wspomnieć o wysokich wynikach w nauce osiągniętych w kolejnych latach istnienia szkoły przez najzdolniejszych uczniów. W ostatnim dziesięcioleciu gimnazjalistów z roczną średnią wyższą niż 5.0 było u nas aż 76. W roku szkolnym 2009/2010 jedna z takich absolwentek naszego gimnazjum, Aneta Kuropatwa została stypendystką projektu „Klasa BGŻ”, podejmując naukę w VII Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. W roku szkolnym 2008/2009 otrzymała także stypendium w I edycji Łódzkiego Regionalnego Programu Wspierania Młodzieży Szczególnie Uzdolnionej.
Dziesięcioletnia historia zreformowanej placówki to trudny okres. Na ten czas przypadły kolejne niezbędne po latach użytkowania budynku remonty. Wymieniono stolarkę okienną, drzwi, zaadaptowane zostały dawne pomieszczenia biurowe i gospodarcze na dodatkowe sale lekcyjne. Budynek zmienił swój wygląd zewnętrzny - ściany ocieplono i pomalowano. Ze środków finansowych Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi zrealizowano termomodernizację szkoły. Kuchnię zaczęto systematycznie wyposażać w nowoczesny sprzęt. Generalny remont przeprowadzono w licznych pomieszczeniach szkolnych. Dofinansowanie z Urzędu Marszałkowskiego pozwoliło wyposażyć stołówkę w nowoczesne meble. W 2007 roku rozpoczęto rozbudowę szkoły na mocy pozwolenia nr 71/2007 z marca 2007 roku wydanego przez Starostę Poddębickiego. Zakończenie budowy ma nastąpić 31 sierpnia 2010 roku. Podczas wakacji 2009 przeprowadzony został remont świetlicy sfinansowany ze środków ministerialnych i własnych organu prowadzącego oraz renowacja parkietu na sali gimnastycznej pokryta z budżetu szkoły i Rady Rodziców.
Odnotowania wymaga fakt, iż nasza placówka dba o wysoki poziom pracy dydaktycznej nauczycieli. Od wielu lat systematycznie uczestniczą oni w doskonaleniu metodycznych umiejętności w ramach szkoleń organizowanych w miejscu pracy przez doradcę zatrudnionego na terenie gminy, w formach proponowanych przez specjalistów współpracujących z doradcą i różne placówki edukacyjne wspierające szkoły w realizacji projektów unijnych. W momencie rozpoczęcia innowacji podjęto w szkole systematyczną akcję doskonalenia zawodowego dla zainteresowanych problematyką aktywności twórczej oraz efektywnej i skutecznej nauki. W związku ze współpracą gminy z WODN w Sieradzu udało się zaprosić do szkoły pracowników ośrodka na nieodpłatne szkolenia. Dużym zainteresowaniem cieszyło się dwuczęściowe spotkanie z panią Wioletą Florkiewicz. Wysoko oceniono kurs prowadzony przez panią Małgorzatę Taraszkiewicz współpracującą z CODN goszczącą w naszej gminie w 2004 roku czy szkolenie dla polonistów zorganizowane przez doradcę w 2006 roku z udziałem pani Agnieszki Kłakówny.
Za istotny rozdział w naszej historii należy uznać sprawę wyboru patrona. Zachowane zdjęcia i dokumenty każą pamiętać, że szkoła otrzymała przed laty imię działaczki rewolucyjnego ruchu młodzieżowego i bojowniczki o wolność z okresu II wojny światowej, Hanki Sawickiej przypisanej do 709. z kolei gmachu tysiąclatki oddanego do użytku w 1964 roku właśnie w Wartkowicach. Przyjęliśmy zatem patronkę razem z oddaną nam do użytku nową szkołą. W okresie przemian polityczno – ustrojowych lat 80 – tych program kojarzony z H. Sawicką stracił nieco na aktualności, co stało się powodem sporów dotyczących patrona zainicjowanych przez miejscowe środowisko członków  i sympatyków Solidarności. Nie dokonano wprawdzie wówczas oficjalnej jego zmiany, ale tablica pamiątkowa, zniszczona na przełomie lat 80-tych i 90-tych przez nieznanych sprawców, została pokryta farbą i od tej chwili uczniowie mogli ją oglądać tylko na starych fotografiach.
Sprawa zmiany patrona powróciła jakieś 2 lata temu. Początkowo głównie dyskutowano padające propozycje kandydatur, nie mogąc osiągnąć consensusu. Trzeba zresztą tu wyraźnie zaznaczyć, że celowo nie śpieszono się z decyzją. Wszyscy zainteresowani byli zgodni co do tego, że każdy musi mieć prawo się wypowiedzieć – dyskusje toczyły się w radzie pedagogicznej, na spotkaniach z rodzicami, przenosiły się do domów. Ankiety przeprowadzone wśród uczniów, ich rodziców i nauczycieli wykazały, iż zaakceptowaną przez większość osobą został Marszałek Józef Piłsudski. Tę fazę działań uwieńczyły uchwały - Rady Pedagogicznej, Rady Rodziców i Samorządu Szkolnego - z  kwietnia 2009 r. w sprawie nadania imienia Marszałka J. Piłsudskiego Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Wartkowicach oraz ustalenie wstępnego terminu uroczystości na najbliższe Święto Odzyskania Niepodległości. Postanowienia te mogły stać się prawomocne w chwili podjęcia odpowiednich decyzji przez Radę Gminy. Dlatego też 25 czerwca 2009 roku na swoim posiedzeniu oficjalnie zniosła ona imię H. Sawickiej z dniem 31 sierpnia 2009 roku i podjęła uchwałę w sprawie nadania z dniem 1 września tegoż roku imienia „Marszałka Józefa Piłsudskiego” Szkole Podstawowej i Gimnazjum wchodzącym w skład Zespołu Szkół w Wartkowicach. Jeszcze zanim obie uchwały weszły  w życie, rozpoczęły się prace związane z przygotowaniem projektu sztandaru. Został powołany zespół nauczycieli odpowiedzialnych za realizację całego przedsięwzięcia. Na czerwcowym posiedzeniu rady pedagogicznej nauczyciele mogli zobaczyć graficzny projekt sztandaru wykonany przez artystę plastyka z Poddębic, pana Pawła Duraja. Wykonanie samego sztandaru powierzone zostało siostrom z zakonu karmelitanek z Łodzi. W sierpniu ostatecznie ustalono, że uroczystość nadania imienia szkołom wchodzącym w skład ZS w Wartkowicach odbędzie się 8 listopada. Nauczyciele podjęli próby pozyskiwania sponsorów zainteresowanych pomocą w sfinansowaniu sztandaru oraz tablicy pamiątkowej poświęconej patronowi. W dalszej kolejności przystąpiono do realizacji zadań określonych szczegółowym harmonogramem projektu Imię dla szkoły. W końcu sierpnia został ostatecznie zaakceptowany pomysł, że 8 listopada odbędzie się właściwa uroczystość z udziałem zaproszonych gości, lokalnych władz, nauczycieli i rodziców, natomiast poniedziałek po 8 listopada będzie świętowany w szkole jako Dzień Patrona, który w kolejnych latach stanie się szkolnym świętem pod taką właśnie nazwą przypadającym na dzień roboczy poprzedzający Święto Niepodległości. Jednocześnie dokonano ostatecznej lokalizacji wspomnianej już tablicy pamiątkowej, podobnie jak sztandar wykonanej wg projektu pana Pawła Duraja. Została ona umieszczona na frontowej ścianie szkoły po prawej stronie głównego wejścia. Zawiera wizerunek Marszałka oraz tekst w następującym brzmieniu:
Być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo,
zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska.
Józef Piłsudski
Pierwszy Marszałek Polski
Wartkowice, 11 listopada 2009.
Zdecydowano ponadto, iż dodatkowe znaki identyfikujące nasze szkoły będą stanowić: logo autorstwa nauczycieli sztuki oraz hymn, na który wybrany został fragment wiersza Wandy Malickiej pt. Szary mundur. Dziś efekty prac, o których tu mowa, można zobaczyć.



Oprac.: Grażyna Jańczyk _________________ Wartkowice, 15.10.2009r.

Opracowanie: szkolnastrona.pl